Sherlock 221 شنبه 24 فروردین 1392 00:10 نظرات ()



به نام خدا كه رحمتش بى‏ اندازه است‏ و مهربانى‏ش همیشگى 

اى كسانى كه ایمان آورده‌اید، خدا را یاد كنید، یادى بسیار.(۴۱و صبح و شام او را به پاكى بستایید. (۴۲اوست كسى كه با فرشتگان خود بر شما درود مى‌فرستد تا شما را از تاریكیها به سوى روشنایى برآورد، و به مؤمنان همواره مهربان است. (۴۳

سوره ی احزاب




اگرشمارابیم خطری ازدشمن باشد،بهرحال میسراست پیاده ویاسواره نماز بجای آرید،آنگاه که ایمنی یافتید،(باآداب وشرایط )خدارایادکنیدزیرااوشمارابیاموخت آنچه رانمی دانستید."
سوره بقره 239 خداوندخواسته است ماروزی ده باردرنمزبگوییم:به راه راست هدایتمان کن. تااونیزاجابت کند.



اعمال ماه مبارک رمضان (لینک)

نگاه کلی به اعمال ماه مبارک (
لینک)


بدرستیکه من آمرزنده ام آنرا که توبه کرد و گروید وکرد کارهای شایسته ،پس هدایت یافت. سوره طه آیه 82

قسم به عصر(نورانی رسول یادوران ظهور ولی عصر)که انسان همه درخسارت وزیان است،مگر آنانکه بخدا ایمان آوردند ونیکو کار شدندوبه راستی وحق وپایداری دردین یکدیگر راسفارش کردند. سوره عصر >


امام علی(ع) می فرماید: اشکها نخشکید،مگر به سبب سخت دلی ودلها سخت نشد ،مگر به سبب گناهان زیاد.

اگرفرومی فرستادیم این قرآن رابرکوه،هرآینه می دیدی آنرافروتن درهم شکسته ازترس خدا.واین مثلها رامی زنیم برای مردم،باشدکه آنهافکرکنند. "سوره حشرآیه21 واقعا چه بر سر دل بشر امروز آمده است که از کوه هم سختتر شده؟ِ؟


أَیَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ یُتْرَكَ سُدًى(قیامت 36)

آیا انسان گمان میكند بیهوده و مهمل و بدون تكلیف و مسؤولیت رها می‏شود ؟

***

احسب الناس ان یترکوا عن یقولوا آمنا و هم لا یفتنون( عنکبوت 2)

آیا مردم میپندارند همین که گفتند ایمان آورده ایم به حال خود رها شده و ایمانشان آزموده نمیشود!


***
عسی ان تکرهو شیئا و هو خیر لکم و عسی ان تحبو شیئا وهو شرلکم والله یعلم وانتم لا تعلمون....

 چه بسا چیزی را شما دوست ندارید و درحقیقت خیرشما در ان بوده وچه بسا چیزی را دوست دارید و در واقع برای شما شر است خداوند داناست و شما نمی دانید!

هُوَ الَّذِی یُرِیكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَیُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ ﴿١٢﴾وَیُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِیفَتِهِ وَیُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَیُصِیبُ بِهَا مَنْ یَشَاءُ وَهُمْ یُجَادِلُونَ فِی اللَّهِ وَهُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ ﴿١٣﴾(الرعد)

اوست كه برق [جهنده را از میان قطعه‏هاى ابر] كه مایه ترس و امید است ، به شما نشان مى‏دهد ، و ابرهاى سنگین‏بار را پدید مى‏آورد*و رعد همراه با ستایش خدا تسبیح مى‏گوید و فرشتگان نیز از بیمش [تسبیح مى‏گویند] ، و صاعقه‏ها را مى‏فرستد و به وسیله آن به هر كس بخواهد آسیب مى‏رساند ، در حالى كه اینان [با مشاهده این همه آثار قدرت كه صادر شده از خداى یكتاست باز هم] درباره خدا گفتگوى بى‏منطق مى‏كنند در صورتى كه خدا [داراىِ قدرتى بى‏نهایت و] سخت كیفر است .
***

«وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِینَ» آل عمران 133

و به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى كه پهنایش [به وسعتِ]

 آسمان‏ها و زمین است بشتابید ؛ بهشتى كه براى پرهیزكاران آماده شده است ؛
***

وَمَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِینَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِیقًا ﴿٦٩﴾ذَٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِیمًا ﴿٧٠﴾ نسا

و كسانى كه از خدا و پیامبر اطاعت كنند ، در زمره كسانى از پیامبران و صدّیقان و شهیدان و شایستگان خواهند بود كه خدا به آنان نعمت [ایمان و اخلاق و عمل صالح] داده ؛ و اینان نیكو رفیقانى هستند .«69»این [رفاقت با آنان] بخشش و فضلى از سوى خداست ، و [در استحقاق این كرامت و فضل] كافى است كه خدا [به نیّات و اعمال مطیعان] داناست .«70»


سوره الحجر آیات 28 تا 50

و چنین بود كه پروردگارت به فرشتگان فرمود من آفریننده انسانى از گل خشك بازمانده از لجنى بویناك هستم‏ (۲۸)

 

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَرًا مِّن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ﴿۲۸﴾

پس چون او را سامان دادم و در آن از روح خود دمیدم در برابر او به سجده در افتید (۲۹)

 

فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّوحِی فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِینَ ﴿۲۹﴾

آنگاه فرشتگان همگى سجده بردند (۳۰)

 

فَسَجَدَ الْمَلآئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴿۳۰﴾

مگر ابلیس كه از اینكه از سجده‏كنندگان باشد، سر باززد (۳۱)

 

إِلاَّ إِبْلِیسَ أَبَى أَن یَكُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ ﴿۳۱﴾

فرمود اى ابلیس تو را چه مى‏شود كه از سجده‏كنندگان نیستى؟ (۳۲)

 

قَالَ یَا إِبْلِیسُ مَا لَكَ أَلاَّ تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ ﴿۳۲﴾

گفت من كسى نیستم كه به انسانى كه از گل خشك بازمانده از لجنى بویناكش آفریده‏اى، سجده برم‏ (۳۳)

 

قَالَ لَمْ أَكُن لِّأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ﴿۳۳﴾

فرمود پس از آن [بهشت‏] بیرون شو كه تو مطرودى‏ (۳۴)

 

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِیمٌ ﴿۳۴﴾

و تا روز جزا بر تو لعنت باد (۳۵)

 

وَإِنَّ عَلَیْكَ اللَّعْنَةَ إِلَى یَوْمِ الدِّینِ ﴿۳۵﴾

گفت پروردگارا پس مرا تا روزى كه [همگان‏] برانگیخته شوند، مهلت ده‏ (۳۶)

 

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِی إِلَى یَوْمِ یُبْعَثُونَ ﴿۳۶﴾

فرمود تو از مهلت یافتگانى‏ (۳۷)

 

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِینَ ﴿۳۷﴾

تا روز و هنگام معین‏ (۳۸)

 

إِلَى یَومِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ﴿۳۸﴾

گفت پروردگارا از آنجا كه مرا فریفتى، در روى زمین در نظر آنان [بدى را نیك‏] خواهم آراست، و همگى آنان را به گمراهى خواهم كشاند (۳۹)

 

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَیْتَنِی لأُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الأَرْضِ وَلأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿۳۹﴾

مگر آن بندگان اخلاص یافته‏ات را (۴۰)

 

إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ ﴿۴۰﴾

فرمود این راهى است كه تا به پیشگاه من مستقیم است‏ (۴۱)

 

قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَیَّ مُسْتَقِیمٌ ﴿۴۱﴾

بدان كه بر بندگان [خالص‏] من دست نخواهى یافت، مگر كسانى از گمراهان كه از تو پیروى كنند (۴۲)

 

إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَكَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِینَ ﴿۴۲﴾

و بى‏گمان جهنم میعادگاه همگى آنان است‏ (۴۳)

 

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿۴۳﴾

كه هفت طبقه دارد و بخشى جدا كرده از آنان خاص هر طبقه است‏ (۴۴)

 

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ ﴿۴۴﴾

[اما] پرهیزگاران در باغها[ى بهشتى‏] و چشمه‏سارانند (۴۵)

 

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿۴۵﴾

[به آنان گویند] به سلامت و در امن و امان به آنجا درآیید (۴۶)

 

ادْخُلُوهَا بِسَلاَمٍ آمِنِینَ ﴿۴۶﴾

و از سینه‏هاى آنان هر گونه كینه‏اى را مى‏زداییم، و دوستانه بر تختها رویاروى بنشینند (۴۷)

 

وَنَزَعْنَا مَا فِی صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِینَ ﴿۴۷﴾

نه به آنان در آنجا خستگى و ماندگى رسد، و نه از آنجا بیرونشان كنند (۴۸)

 

لاَ یَمَسُّهُمْ فِیهَا نَصَبٌ وَمَا هُم مِّنْهَا بِمُخْرَجِینَ ﴿۴۸﴾

به بندگان من خبر ده كه من آمرزگار مهربانم‏ (۴۹)


 

نَبِّئْ عِبَادِی أَنِّی أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ﴿۴۹﴾

و [در جاى خود] عذاب من هم عذابى دردناك است‏ (۵۰)

                                         وَ أَنَّ عَذَابِی هُوَ الْعَذَابُ الأَلِیمَ ﴿۵۰﴾


***


اگرفرومی فرستادیم این قرآن رابرکوه،هرآینه می دیدی آنرافروتن درهم شکسته ازترس خدا.واین مثلها رامی زنیم برای مردم،باشدکه آنهافکرکنند. "سوره حشرآیه21 واقعا چه بر سر دل بشر امروز آمده است که از کوه هم سختتر شده؟ِ؟؟

امام علی(ع) می فرماید: اشکها نخشکید،مگر به سبب سخت دلی ودلها سخت نشد ،مگر به سبب گناهان زیاد.


قسم به عصر(نورانی رسول یادوران ظهور ولی عصر)که انسان همه درخسارت وزیان است،مگر آنانکه بخدا ایمان آوردند ونیکو کار شدندوبه راستی وحق وپایداری دردین یکدیگر راسفارش کردند. سوره عصر >

بدرستیکه من آمرزنده ام آنرا که توبه کرد و گروید وکرد کارهای شایسته ،پس هدایت یافت. سوره طه آیه 82

هر نفسی شربت مرگ را خواهد چشید، ومحققا روز قیامت همه شما بمزد اعمال خود کاملا خواهید رسید، پس هر کس خود را از آتش جهنم دور داشت، وببهشت ابدی در آمد چنین کسی فیروزی وسعادت ابد یافت و(بدانید) که زندگانی دنیا جز متاعی فریبنده نخواهد بود. "سوره آل عمران" آنها که میمیرندشان ملائکه پاکیزگان ، می گویند سلام بر شما، درایید در بهشت بسبب آنچه که انجام دادید. "سوره نحل"

در حدیث قدسی آمده است: هر گاه به دل بنده ای سر زنم وببینم که یاد من براو چیره گشته است، اداره وتربیت او را خود به عهده گیرم وهمنشین وهمسخن همدم او شوم.

نیکان آنان هستندکه هرگاه کار ناشایستی از ایشان سرزند یا ظلمی به نفس خود کنند ، خدا را بیاد آرند واز گناه خود بدرگاه خدا توبه واستغفار کنند (که میدانند ) جز خدا هیچکس نمی تواند گناه خلق را بیامرزد وآنها هستند که اصرار در کار زشت نکنند چون به زشتی گناه آگاهند. سوره آل عمران

پس چون آن واقعه بزرگ پدید آید، روزیست که آدمی هر چه کرده بیاد آورد ودوزخ بر بینندگان آشکار می شود.پس هرکس از حکم خدا سرکش وطاغی شد،وزندگی دنیا را برگزید،دوزخ جایگاه اوست وهر کس از حضور عز ربوبیت بترسید واز هوای نفس دوری جست، همانا بهشت منزلگاه اوست چون آن روز بر مردم پدیدار شود ،گویی همه عمر دنیا شبی تا صبح یا روزی تا شام بیش نبوده است. سوره نازعات

هرچه از انواع نیکویی بتو رسد از جانب خداست وهر بدی رسد،از نفس توست. سوره ماعون


پس وای بر نماز گزاران. آنها که ایشان در نمازشان سهو کنند. سوره نسا. امام جعفر صادق (ع) فرمودند: شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد نمیرسد." از سبک شمردن نماز به گاه و بیگاه خواندن آن وبرای اخر وقت گذاشتن آن یاد شده است.

آگاه باشید که دوستان خدا هیچ ترس واندوهی در دل آنها نیست.آنها اهل ایمان وخداترسند.آنها را پیوسته بشارت است، هم در دنیا(به مکاشفات در عالم خواب)وهم دراخرت (بنعمتهای بهشتی). سخنان خدا را هیچ تغییر وتبدیلی نیست که این فیروزی بزرگ نصیب دوستان خداست. سوره یونس

هر چه توانید از غم دنیا فارغ مانید زیرا هرکه غم جهان بیشتر خورد،خداوند مالش را فراوان کندوفقر را روبرویش قراردهد. وهر که غم آخرت بیشتر خورد،خداوند کارش را به نظام آورد وبینیازی او را در دلش قرار دهد رسول اکرم (ص)

بنده وقتی گناهی کند، نقطه سیاهی در دلش پدید می آید. اگر از گناه دل برکند،وبخشش خواست وتوبه کرد، دلش صاف می شود واگر گناهی دیگر کرد نقطه سیاه افزون می شود تا دل رافرو گیرد واین"چیرگی گناه است"که خداوند گوید:" نه بلکه گناهانشان بر دلهایشان چیره شد."




فضایل نماز :


 قرآن الکترونیکی: